ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΔΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ

 

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ 

ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2017-18

ΤΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΣΚΗΝΙΚΑ ΤΟΥ κ. ΑΡΑΠΟΓΛΟΥ

Άλλο ένα υπέροχο σκηνικό για την 28η Οκτωβρίου από τον κ. Νεοκλή Αράπογλου, τον οποίο ευχαριστούμε για την σημαντική βοήθεια που μας πρόσφερε, φτιάχνοντας για το σχολείο μας από πέρσι σκηνικά για όλες τις γιορτές μας!!!

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2014

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015

Ό,τι και να πούμε είναι λίγο...

Ανακοίνωση

Το σχολείο την Δευτέρα 12-1-2015 δεν θα λειτουργήσει με εντολή δημάρχου λόγω τεχνικών εργασιών.

Επίσκεψη στον Αρχαιολογικό χώρο και το Μουσείο των Δελφών

Με τα παιδιά σε ρόλο ξεναγού...

ΚΑΣΤΑΛΙΑ ΠΗΓΗ

Η Κασταλία αποτελούσε την ιερή πηγή των Δελφών και το νερό της έπαιζε σημαντικό ρόλο στη λατρεία και στη λειτουργία του ιερού και του μαντείου.

Εκεί πλενόταν η Πυθία, οι ιερείς και το προσωπικό του ναού.

Με το νερό της καθάριζαν και το ναό του Απόλλωνα.

Εκεί έπρεπε υποχρεωτικά να πλυθούν και οι θεοπρόποι, δηλαδή όσοι θα ζητούσαν χρησμό, προκειμένου να εξαγνισθούν.

ΠΥΘΙΑ

Η λέξη «Πυθία» προέρχεται από το «Πύθων», το όνομα ενός ερπετού, φιδιού ή «δράκου» που σκότωσε κατά τη μυθολογία ο Απόλλωνας για να κυριεύσει το χώρο του μαντείου στους Δελφούς.

Πριν από κάθε χρησμοδότηση η Πυθία πλενόταν, έπινε νερό από την Κασταλία πηγή, μασούσε φύλλα δάφνης και ανέβαινε σ' έναν τρίποδα. Από τη βάση του τρίποδα έβγαιναν αναθυμιάσεις που παράγονταν με την καύση διαφόρων βοτάνων, εμπλουτισμένων με υψηλές ποσότητες μεθανίου.

 Η Πυθία ερχόταν σε έκσταση και έβγαζε ασυνάρτητες κραυγές και λόγους.

Οι ιερείς του μαντείου μετέτρεπαν τα άναρθρα αυτά λόγια σε χρησμούς, με διφορούμενη σημασία.

Ο χρησμός π.χ. για τα ξύλινα τείχη, που θα έσωζαν την Αθήνα από τον Ξέρξη, από άλλους ερμηνεύτηκε ως καταφυγή στην Ακρόπολη και από άλλους ως ναυμαχία, επειδή τα καράβια ήταν ξύλινα. Στα παλαιότερα χρόνια η Πυθία έδινε μόνο ένα χρησμό, κάθε Φεβρουάριο. 

Κατηφορίζοντας...

Θόλος της Αθηνάς Προναίας

Ονομάστηκε Προναία η Αθηνά, γιατί το ιερό της ήταν από τα πρώτα, καθώς ανεβαίνει κανείς από τους Δελφούς προς τη Φωκίδα. Πρόκειται για αριστούργημα της κλασικής αρχιτεκτονικής, του οποίου, όμως, αγνοούμε τη χρήση.

Οι είκοσι κίονες του εξωτερικού περιστυλίου είναι δωρικοί και επιστέφονται από ζωφόρο με ανάγλυφες μετόπες που κοσμούνταν με παραστάσεις από την Αμαζονομαχία και την Κενταυρομαχία.

Αρχαίο γυμνάσιο

Τα ερείπια από το  γυμνάσιο των Δελφών σώζονται ανάμεσα στην Κασταλία κρήνη και στο τέμενος της θεάς Αθηνάς.

Στους αρχαίους χρόνους  ήταν ένα μεγάλο συγκρότημα που περιλάμβανε γυμνάσιο, παλαίστρα και βοηθητικές λουτρικές εγκαταστάσεις. Η πρώτη του χρήση ήταν για τις προπονήσεις των αθλητών των ελαφρών αθλημάτων. Επίσης κατά τους Ελληνιστικούς χρόνους εδώ ο χώρος χρησιμοποιήθηκε για την καλλιέργεια του πνεύματος των επισκεπτών και λάμβαναν χώρα διαλέξεις που έδιναν φημισμένοι ρήτορες, διάσημοι φιλόσοφοι και μεγάλοι ποιητές της εποχής.

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ο Θησαυρός των Αθηναίων είναι κτήριο σε μορφή μικρού ναού. Ήταν αφιερωμένος από τους Αθηναίους για τη

 νίκη τους κατά των Περσών και τον χρησιμοποιούσαν σαν θησαυροφυλάκιο που φύλαγαν τρόπαια από τις νίκες της πόλης και πολύτιμα αντικείμενα που είχαν αφιερώσει στο ιερό οι πιστοί.

Ήταν κτισμένος από μάρμαρο της Πάρου  και χρονολογείται μεταξύ 510 και 480 π.Χ.

Στα ανάγλυφα και στις μετόπες του απεικονίζεται ο Ηρακλής και ο Θησέας όπως εκτελούν τους άθλους τους.

ΙΕΡΑ ΟΔΟΣ

Η Ιερά Οδός ήταν το μονοπάτι που οδηγούσε τον επισκέπτη από την είσοδο του ιερού χώρου του Απόλλωνα έως το βωμό των Χίων. Η είσοδος μέσω της Ιεράς Οδού είχε τελετουργικό χαρακτήρα και γινόταν με πομπή. Οι επισκέπτες που έρχονταν να ζητήσουν χρησμό από το μαντείο λέγονταν «θεοπρόποι» και αφού ανηφόριζαν την Ιερά οδό την ένατη μέρα κάθε μήνα, θυσίαζαν στο βωμό στο ανώτερο σημείο της οδού και εξασφάλιζαν την σειρά τους για τη «μαντείαν» της Πυθίας. 

Ναός του Απόλλωνα

Ο ναός βρίσκεται σε εξαιρετικά θέση στο κέντρο του ιερού χώρου. Στο ναό στεγάζονταν τα αγάλματα και τα αφιερώματα προς το θεό, αλλά εδώ γίνονταν και οι ιεροτελεστίες που είχαν σχέση με τη λατρεία, η σπουδαιότερη από τις οποίες ήταν η διαδικασία της μαντείας. 

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο πρώτος ναός του Απόλλωνα που κτίσθηκε στους Δελφούς ήταν μία καλύβα από κλαδιά δάφνης, ο δεύτερος έγινε από κερί μελισσών και φτερά και ο τρίτος από χαλκό, ενώ ο τέταρτος κτίσθηκε από τους μυθικούς αρχιτέκτονες Τροφώνιο και Αγαμήδη με τη βοήθεια του ίδιου του Απόλλωνα. Αυτός καταστράφηκε από πυρκαγιά το 548 π.Χ. Ο ναός που τον διαδέχθηκε, οικοδομήθηκε με εισφορές που συγκεντρώθηκαν από όλη την Ελλάδα και από ξένους ηγεμόνες.

Αρχαίο θέατρο

Κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. και είναι από τα καλύτερα γνωστά αρχαία θέατρα. Εκεί γίνονταν μουσικοί αγώνες αλλά και θρησκευτικές τελετές.

Στο πρώτο θέατρο οι θεατές κάθονταν σε ξύλινα καθίσματα ή στο έδαφος. Αργότερα χτίστηκε το πέτρινο θέατρο.

Αρχαίο Στάδιο

Το στάδιο στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση. Φθάνουμε σε αυτό ακολουθώντας το ίδιο ανηφορικό μονοπάτι που ακολουθούσε και ο επισκέπτης των αρχαίων χρόνων που ξεκινούσε από τον χώρο του Θεάτρου. Οι φημισμένοι πανελλήνιοι Πυθικοί Αγώνες γίνονταν σε αυτό το στάδιο.

Και στο Μουσείο

Ο ΟΜΦΑΛΟΣ

Ο Ομφαλός είναι καλυμμένος με ένα πλέξιμο από μάλλινες κορδέλες, το ονομαζόμενο "αγρηνόν". Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ομφαλός ήταν ο τάφος του δράκοντα Πύθωνα, γιου της Γης, τον οποίον σκότωσε ο θεός Απόλλων, για να καταλάβει το Μαντείο. Σύμφωνα με άλλους, ο Δίας άφησε
ελεύθερους δύο αετούς από τα πέρατα του σύμπαντος, για να βρουν το κέντρο της γης. Πέταξαν και συναντήθηκαν στους Δελφούς, στον Ομφαλό.

Ηνίοχος

Το άγαλμα του ηνιόχου είναι το πιο διάσημο από τα αφιερώματα στους Δελφούς.

Ο νεαρός απεικονίζεται όρθιος, αμέσως μετά τη νίκη του. Φορά τον μακρύ χιτώνα, που ζώνεται ψηλά και συγκρατείται με δύο ταινίες για να μην ανεμίζει κατά τη διάρκεια του αγώνα. Οι πτυχώσεις του χιτώνα κάτω από το ζωστήρα δίνουν την εντύπωση δωρικού κίονα, ενώ οι πτυχές στο πάνω μέρος του κορμού είναι λοξές ή καμπύλες. Τα μαλλιά του περιζώνει ταινία, σύμβολο της νίκης, διακοσμημένη με ένθετο ασημί μαίανδρο. Τα μάτια του είναι ένθετα από ημιπολύτιμο λίθο και γυαλί και εκφράζουν τη δύναμη και την αυτοκυριαρχία του.

Προσφέρθηκε από τον τύραννο της Γέλας Πολύζαλο, ύστερα από νίκη του σε αρματοδρομία στα Πύθια. Θεωρείται έργο μεγάλου καλλιτέχνη, ίσως του Πυθαγόρα από το Ρήγιο.

Σφίγγα των Ναξίων

Η σφίγγα ήταν ανάθημα των Ναξίων και δέσποζε στο ιερό του Απόλλωνα, πάνω σε ιωνικό κίονα ύψους 12,10 μ. Η μυθική μορφή, σύμβολο χθόνιας θεότητας και ουράνιας εξουσίας, παριστάνεται με σώμα και πόδια λιονταριού, με στήθος και φτερά πτηνού και κεφάλι κόρης. Τα μαλλιά της είναι μακριά, δένονται με ταινία στο μέτωπο και πέφτουν σε επιμελημένους βοστρύχους, ενώ το πρόσωπό της με τη δαιμονική έκφραση ζωντανεύει με τα μεγάλα αμυγδαλωτά μάτια και το δειλό χαμόγελο, το τυπικό για την εποχή «αρχαϊκό μειδίαμα».

Στη βάση της σφίγγας χαράχθηκε ψήφισμα των Δελφών, με το οποίο δινόταν στους Ναξίους το δικαίωμα της προμαντείας, δηλαδή το δικαίωμα να προηγούνται κατά τη λήψη χρησμών από το μαντείο των Δελφών.

Κλέοβις και Βίτων

Δύο μνημειακά αρχαϊκά αγάλματα, από τα πιο γνωστά δείγματα του τύπου του κούρου. Στέκονται παρατακτικά επάνω σε χωριστές πλίνθους, αλλά σε ενιαίο βάθρο, στο οποίο έχει χαραχθεί επιγραφή, που δεν σώζεται ολόκληρη.

Οι δύο νέοι απεικονίζονται γυμνοί, προτείνουν το αριστερό πόδι, ενώ τα χέρια τους είναι σφιγμένα σε γροθιές και ελαφρά λυγισμένα. Από τους περισσότερους μελετητές ταυτίζονται με τον Κλέοβι και το Βίτωνα, δύο νέους από το Άργος, γιους της ιέρειας της Ήρας. Την ιστορία τους αναφέρει ο Ηρόδοτος: κάποια μέρα που η μητέρα τους έπρεπε να πάει στο Ηραίο και τα βόδια αργούσαν, έσυραν οι ίδιοι το άρμα μέχρι το ιερό. Η μητέρα τους, τότε, ζήτησε από την Ήρα να τους ανταμείψει και η θεά τούς χάρισε ήρεμο θάνατο στον ύπνο τους. 

Ημέρα της μητέρας

H Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας είναι μέρα εορτασμού της μητρότητας και των ευχαριστιών προς τη μητέρα, μια γιορτή με αρχαιοελληνικές αναφορές στην λατρεία της θεάς Κυβέλης, της μητέρας των θεών, όπως την προσφωνεί ο Πίνδαρος (“Κυβέλα, Μάτερ θεών”).

Στη σύγχρονη εποχή, η αμερικανίδα Άννα Μαρία Τζάρβις (1864-1948) ήταν αυτή που είχε πρώτη την ιδέα να καθιερωθεί μια ιδιαίτερη ημέρα προς τιμή της μητέρας...

Οι προσπάθειές της ευοδώθηκαν τελικά στις 9 Μάιου του 1914, όταν ο τότε αμερικανός πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον υπέγραψε προκήρυξη, σύμφωνα με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Έκτοτε, πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα της Μητέρας τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

H Τζάρβις επέλεξε το λευκό γαρύφαλο ως το λουλούδι-σύμβολο της Ημέρας της Μητέρας, επειδή το "το λευκό του χρώμα συμβολίζει την αλήθεια, την αγνότητα και την φιλευσπλαχνία της μητρικής αγάπης· το άρωμά του, την μνήμη και τις προσευχές της".

Οι διακοπές τελείωσαν...

Από αύριο επιστροφή στην καθημερινότητά μας!!!

Λυρίδες : Ορατή και στον ουρανό της Ελλάδας η βροχή «Λυρίδων» !

Η πρώτη βροχή διαττόντων αστέρων της άνοιξης, οι Λυρίδες, εμφανίστηκαν ήδη στον ουρανό του βορείου ημισφαιρίου, όπου ανήκει και η Ελλάδα. Οι πτώσεις των συγκεκριμένων μετεώρων εμφανίζουν την αποκορύφωσή τους στο διήμερο 21 και 22 Απριλίου, ενώ θα είναι ορατές έως τις 25 του μηνός – εφόσον ο κατά τόπους καιρός επιτρέπει τις νυχτερινές παρατηρήσεις. Στο αποκορύφωμα του φαινομένου εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και πυρακτώνονται έως 20 «πεφταστέρια» ανά ώρα με ταχύτητα περίπου 50 χιλιομέτρων/ώρα. Οι Λυρίδες μερικές φορές δημιουργούν πολύ φωτεινά πεφταστέρια με μακριές ουρές, ορατές στον ουρανό επί αρκετά δευτερόλεπτα. Κάποιες χρονιές μάλιστα, τα μετέωρά τους έφθασαν μέχρι και τα 100 χλμ/ώρα. Η συγκεκριμένη βροχή μετεώρων, που καταγράφηκε για πρώτη φορά το 687 π.Χ. από τους Κινέζους, φαίνεται να προέρχεται από τον αστερισμό της Λύρας, από όπου πήρε το όνομά της, και ιδίως από τον αστέρα Βέγα (Άλφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο του συγκεκριμένου αστερισμού και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου. Η πραγματική όμως πηγή προέλευσης είναι ο κομήτης «Θάτσερ», που ανακάλυψε το 1861 ο αμερικανός Α. Θάτσερ, ο οποίος αφήνει στο πέρασμά του μια μακριά ουρά σκόνης και σωματιδίων, που διασταυρώνεται κάθε χρόνο με την τροχιά του πλανήτη μας. Ο κομήτης εκτιμάται ότι θα ξαναπεράσει πολύ κοντά από τη Γη το έτος 2276, καθώς η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 415 χρόνια. Τα απομεινάρια από την ουρά του, μετά το τελευταίο κοντινό πέρασμά του τον 19ο αιώνα, αιωρούνται ακόμα στο διάστημα και συνεχίζουν κάθε χρόνο να προκαλούν τη «βροχή» των Λυρίδων. Ορισμένοι αστρονόμοι εκτιμούν ότι η επόμενη θεαματική βροχή Λυρίδων θα λάβει χώρα το 2040-41. http://thes-sok.com/lirides/

Πρωταπριλιά

Τα ψέματα της Πρωταπριλιάς είναι ένα έθιμο που μας έχει έρθει από την Ευρώπη. Υπάρχουν διάφορες εκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Από τους Κέλτες

Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Από τη Γαλλία

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και πιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.

Το έθιμο στην Ελλάδα

Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χήρεψει γρήγορα.

Αυτά είναι τα πιο θεαματικά θέατρα του κόσμου 

Ηρώδειο 

Σε ένα μεγάλο ταξίδι στον κόσμο των θεάτρων η Τέλεγκραφ επέλεξε τα πιο θεαματικά του κόσμου. Πρώτη της επιλογή το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το οποίο εκ παραδρομής αναφέρουν ως θέατρο του Διονύσου.

Το Seebühne είναι επάνω στα νερά της λίμνης της Κωνσταντίας, στην Αυστρία. Είναι το φυσικό σκηνικό του φεστιβάλ Bregenz. Οι θεατές βρίσκονται σχεδόν επάνω στο νερό. Μερικοί το θυμούνται και από μια σκηνή στο Τζέιμς Μποντ. Εδώ είναι μια φωτογραφία από το 2002 και την παραγωγή της όπερας La Bohème. 

Το θέατρο La Fenice της Βενετίας ανέβασε σε παγκόσμιες πρεμιέρες τις όπερες του Rossini , Donizetti και Verdi. Το όνομά του είναι σχεδόν συμβολικό: «Φοίνικας». Εχει καεί και ξαναγεννηθεί δυο φορές στην ιστορία του, η οποία είναι 224 ετών. 

Το νησί της Holmen στην καρδιά της δανέζικης πρωτεύουσας είναι το σπίτι της Όπερας της Κοπεγχάγης. Είναι μια από τις πιο ακριβές όπερες του κόσμου. Η κατασκευή της στοίχισε 362 εκατομμύρια ευρώ. Τα διέθεσε ο μεγιστάνας των πλοίων Maersk Mc - Kinney Møller.

Το Θέατρο Fox, στο Ντιτρόιτ, χτίστηκε για την Fox Film Corporation το 1928. Σε μια εποχή που είναι της μόδας κάθε τι εξωτικό, ο σχεδιαστής του C. Howard Crane, χρησιμοποιεί ένα μείγμα από αφρικανικά και ασιατικά μοτίβα, τα οποία αποκαλεί "Cambodian Gothic". 

Το φουτουριστικό, γεμάτο καμπύλες κτίριο Guangzhou Opera House στη νότια Κίνα Σχεδιάστηκε και έχει τη σφραγίδα και την αισθητική της Ζάχα Χαντίντ. 

Minack είναι το όνομα του θεάτρου της Κορνουάλης. Το έφτιαξε μια παθιασμένη ερασιτέχνης, η Rowena Cade στην άκρη του κήπου της, προκειμένου να φιλοξενεί θεατρικές παραγωγές των τοπικών ομάδων. 

Το Winter Garden είναι ένα από τα τελευταία εναπομείναντα Εδουαρδιανά θέατρα του κόσμου. Είναι κατασκευασμένο στο έβδομο όροφο του θεάτρου Elgin στο Τορόντο. 

Από τον εξώστη, μπορεί κανείς να δει την πλούσια φαντασία του Thomas White Lamb, ο οποίος σχεδίασε το Winter Garden Theatre, με πραγματικά φύλλα οξιάς, άνθη βαμβακιού και φανάρια κήπου κρεμασμένα από το ταβάνι. 

Το κτίριο Oslo Opera House, προεξέχει από το Oslofjord σαν ένα τεράστιο παγόβουνο. Ολοκληρώθηκε το 2008. Η οροφή είναι πλήρως προσβάσιμος δημόσιος χώρος. Περίπατος στο παγόβουνο. 

Το Wuxi Grand Theatre σχεδιάστηκε από το φιλανδικό αρχιτεκτονικό γραφείο PES και χτίστηκε στην τεχνητή χερσόνησο του Wuxi, στα δυτικά της Σανγκάης. Ο εξωτερικός χώρος είναι διαμορφωμένος έτσι που να θυμίζει τα φτερά μιας πεταλούδας.

Η Boston Opera House χτίστηκε ως κινηματογράφος με βαριετέ από τον Keith Benjamin Franklin το 1928. Το 1980 έγινε το σπίτι της Opera Company της Βοστώνης. 

Το αριστούργημα του Frank Gehry , το Συναυλιακό Κέντρο Walt Disney στο Λος Άντζελες, σχεδιάστηκε έται ώστε να είναι ένα από τα πιο εξελιγμένα ακουστικά και τεχνολογικά θέατρα στον κόσμο. Χτίστηκε το 2003. 

Πηγή: www.lifo.gr